Z Indonezji pochodzą dwa przysmaki. Jeden z nich doceniany i serwowany jest głównie w lokalnych restauracjach. Drugi, to rozpoznawany i niezwykle ceniony na całym świecie produkt.
Burgery z mięsa kobry nie są daniem szczególnie wykwintnym, ale znajdują swoich amatorów wśród turystów i ludności lokalnej. Zbierane dziko żyjące kobry są przenoszone do rzeźni, gdzie zabija się je przez odcięcie głowy. Następnie z ciała węża zdejmowana jest skóra a otrzymane mięso jest czyszczone i cięte na drobniejsze paski. Ze zmielonego i doprawionego mięsa formuje się burgery, które w wyglądzie przypominają te znane na całym świecie.
Drugi z przysmaków przeznaczony jest dla konsumentów o bardziej wyrafinowanym guście kulinarnym i znacznie zasobniejszym portfelu. Kopi luwak, bo o niej mowa, to najdroższa kawa na świecie. Jej kilogram kosztuje około tysiąca euro. Wynika to z faktu, że światowe zbiory/produkcja tego gatunku kawy wynoszą zaledwie 300-400 kg rocznie. Jak powstaje kopi luwak? Owocami kawowca karmione są cywety (Paradoxurus hermaphroditus), w których żołądkach trawiony jest miąższ owoców, ale nie samo ziarno. Po nadtrawieniu przez enzymy trawienne i lekkim sfermentowaniu przez bakterie produkujące kwas mlekowy, ziarno kawy przechodzi przez przewód pokarmowy cywety i jest wydalane. Wydobyte z odchodów ziarna kawy, dzięki takiej obróbce, nabywają niepowtarzalnego aromatu. Z uwagi na swoje zdolności, cywety często padają łupem kłusowników, którzy wykorzystują je do „produkcji” kopi luwak.

(27 fotografii)

1. INDONEZJA, Yogyakarta, 24 czerwca 2010: Muhammad Nur – zbieracz węży i rzeźnik – stara się chwycić kobrę. (Foto: Ulet Ifansasti/Getty Images)

Dziś fotografie z dwóch miejsc znajdujących się na wschodnim wybrzeżu Jawy. Przedstawiają one ludzi pracujących przy wydobyciu, tradycyjnymi metodami, ropy naftowej i siarki.

Część I. Ropa naftowa wydobywana jest na dużą skalę w Bojonegoro od 2005 roku mimo, że 210 znajdujących się tam studni pamięta jeszcze czasy kolonialne. Dziennie pozyskuje się 170 000 baryłek ropy, która przetwarzana w tradycyjny sposób sprzedawana jest później w większych miastach regionu.
Część II. Kompleks wulkaniczny Ijen wznosi się na wysokość 2799 m n.p.m. z kraterami głębokimi na blisko 200 metrów. Jednym z głównych źródeł utrzymania w regionie jest pozyskiwanie siarki ze zboczy wulkanicznych. Mężczyźni pracujący w siarkowych oparach odrywają bloki surowca i transportują go w koszach na szczyt wulkanu. Kosze te ważą ok. 80 kilogramów i po trzech kursach z dna na szczyt wulkanu można zarobić dziennie do 11 USD.
Praca w obu środowiskach jest bardzo ciężka i odbija się na zdrowiu osób zatrudnionych przy wydobyciu, ale stanowi zazwyczaj jedyne źródło utrzymania w regionie.  (29 fotografii)

1. INDONEZJA, Bojonegoro: Pracownik nadzorujący studnię z ropą naftową. (Foto:Ulet Ifansasti/Getty Images)